Zavallı..

Ulan günlük, seni açtım açalı başıma gelmedik kalmadı, düzelmicek mi lan benim işler!.. Son bir haftama bak..

İlk önce koskoca Rock N Coke, rockerland.com’da reklam vermek için benden fiyat istiyor. Ben mail’i 5 gün geç cevaplıyorum. Sonuç: hüsran..

Sonra Windows Vista kurmaya niyetleniyorum. O mükemmel tasarım harikası işletim sistemi benim bu yadigar bilgisayarıma ağır geliyor, kasıyor.. Oysa ki ne umutlarla kurmuştum. =\ Dünyalarım yıkıldı..

Sonra şurda ki yazımda da bahsettiğim o mükemmel olay gerçekleşti. Harddisk’i becerdim ve üstüne bilgisayarında düzeltmeye çalıştığımız kuzen’in sistemi de çökerttim..

Sonra hiç bunlar olmamış, üzüntüden bi haftadır ömrümden ömür gitmiyormuş, mavi gözlü dev edalarında onunla buluştum.. Ama beceremedim.. İlk defa bu kadar kızdı.. İlk defa bu kadar üzdüm.. Ama hiç bir hafta boyunca yaşadıklarımın etkisini düşünmedi.. Anlamadı..

Sonra tüm bunlar yetmedi ya, o mükemmel, eşsiz haberi aldım.. Pazartesi günü dershane başlıyordu. Aylardır beklediğim gündü ama haber bana son iki güzel günümün kaldığını söylüyordu. İki günün ardından bambaşka bir hayat beni bekliyor olacak. İnternete çok daha az girebileceğim, köpek gibi ders çalışmam gereken, hayatım boyunca acıdığım zavallı insanlardan biri olacaktım.. Ve tüm bu değişim için iki gün kalmıştı..

Zavallı ben..