Ve Maraton Başladı..

İşte dünkü yazımda bahsettiğim olay bugün gerçek oldu. Aylardır aldığım kararlar hep yalan oluyordu ama bugün yaklaşık 4 saat matematik çalıştım. Trigonometri’yi yuttum.. Limit’i ise şöyle bir tekrar ettim. Aslında daha çok çalışacaktım ama Kuzenim’in çocuğu oldu. Kendisi birinci dereceden tribal enfeksiyon bir kişilik olduğu için diğer kuzenim yanına giderken ben yanına gitmesem burnumdan getirirdi. Onun yanına gitmek zorunda kaldığım için 4 saatçik çalışabildim. Başlangıç için hiç fena olmasa gerek.

Minik kuzenim yanında olduğum her an ağladı. Belki ciğerleri yandığı için, belki de nasıl bir yere geldiğini bildiğindendi bu gözyaşları ama bir gerçek vardı ki her ağlayışında kalbim taş değirmenler arasından geçiyormuş gibi sıkıştı.. .(

Ne yalnızlık ne de yalan ömrü boyunca üzmen kuzenimi umarım.. Doğarken ağladı ama bunlar döktüğü son gözyaşları olur umarım. Dünya’ya Hoş Geldin.. Yıllar sonra bu yazımı okursun umarım.

Yazmıcam dedim ama yine tutamadım. Neyse kısa tuttum bu sefer. Her şey çok güzel olacak. Çok daha fazla çalışacağım..

En İyisini Daha Görmediniz!..