Tutku..

Tutku..

Bugün fark ettim ki hayatı hayat yapan şeyler tutkular.. Bir tutkunuz varsa mutlu olmak çok daha kolay..  Bir tutkusu varsa insanın aldığı bütün nefesler daha kıymetli..

Tutku öyle bir şey ki, kalp atışlarınızı sapıtabilir, nefesiniz kesilebilir.

Bilenler bilir benim astronomi merakımı. Bu sabah geçen sene beraber “Yıldızların altında gökbilim okulu” etkinliğini düzenlediğim, daha doğrusu düzenlemesine yardım ettiğim Uludağ Üniversitesi öğretim üyesi Deniz Hocam mail atmış haftasonu Uludağ’daki gözlem etkinliği için.. Maili okuduğumdan beri uçuyorum, gözleme gerek kalmadan yaklaştım yıldızlara

Ya da ne bileyim fotoğraf çekmesini severim ben.. Ama fotoğraf makinem dijital fotoğraf makinelerinin ilk örneklerinden.. Yeni bir fotoğraf makinesi beğendim kendime; maaşımı aldığım gün tamamını ona yatıracağım.. Sonrasında o parasızlık ile ne yapacağım hiç bilmiyorum.. Ama gözüm döndü bir defa o makine için.. Uykularıma giriyor, aklımdan hiç çıkmıyor.. Onu alacağım an için yaşıyorum şu anda.. Onu aldıktan sonra da çekeceğim bütün fotoğraflarda aynı heyecanı yaşayacağım..

Ya da tutkunuz yazmak olabilir..  Sait Faik gibi yazmasaydınız delirebilirdiniz.. Yazmak da tutkudur benim için mesela.. Buraya tutkularımı yazarken de bir tutkumu gerçekleştirdiğim için mutlu oluyorum..

Ama en bomba tutku bir sonraki yaz olacak.. Bütün sene belki okulun yanında çalışırken bir de ek iş yapacağım ama para biriktirip bir sonraki yaz kendime bisiklet alacağım.. Cesaretine hayran kaldığım bisiklet tutkunu arkadaşım ile birlikt ile İstanbul’dan Edirne’ye, Edirne’den Çanakkale’ye, Çanakkale’den de Bursa’ya kadar bisiklet sürebilirim.. 15 gün bütün marmara’yı köy köy gezer, fotoğraf çeker,  gece çadırda kalır, ışık kirliliği olmayan ortamlarda yıldızları gözlemenin keyfini çıkartırken bir şeyler yazabilir, bütün tutkularımı iç içe geçirebilirim..

Yazması bile mutlu ediyor adamı.. Yeter ki sevmesini sevin..

Hayat o zaman çok daha kolay..