Iktisat | Mustafa Öztürk

Oyun Bitti.. Görev Tamam.. Bekle Beni İstanbul..

Posted by Mustafa Öztürk on Ağu 15, 2008 in Öss 2008'e Doğru!.. | 22 comments

Vay be.. Geçen yıl bu zamanlarda başlamıştık yazmaya.. Ve bugün son.. Öss güncesinin sonu.. Kapanış.. Anlatmak çok zor..
“İstanbul’a gidiyorum..”
Özetliyor mu bu cümle bütün yılı? Mutlu son mu diyoruz şimdi buna? Ya geride kalanlar..

Yazdıklarımı okuyan herkese sonsuz teşekkürler.. Gerek yazılarıma yaptıkları yorumlarıyla, gerek attıkları e-postalar ile iyi dileklerini ileten; heyecanımı, kavgamı birazcık olsun paylaşan herkese teşekkürler.. Çok teşekkürler..

Sonuç mu? .)
“2008 öss tm birincisi” olan mail adresimi herkes çok iddialı, uçuk buluyordu.. Tamam; hedefimden 42 bin küsür kişi sapma oldu ama birinci benim yine de.. Bu sınavın kazananı benim.. “Gönüllerin Şampiyonu” değil miyim yani ben? .)
Öyleyim.. Gerisi laf-ü güzaf’tır.. .)

125 yıllık Erkek Lisesi‘nden sonra beni kesse kesse 555 yıllık İstanbul Üniversitesi keserdi zaten.. .)
İstanbul Üniversitesi – İktisat..
Hayırlısı olsun diyoruz efendim..

Ne demiştik..
Her şey güzel olacak..
Bekle Beni İstanbul..

Tercih Macerası..

Posted by Mustafa Öztürk on Ağu 14, 2008 in Öss 2008'e Doğru!.. | 8 comments

Sanırım bu sefer yazıyorum.. Tercih dönemi geldi, geçti.. Hayatımın en zor dönemiydi.. Buraya yazacak o kadar çok şeyim vardı ki.. Akıl almaz bir şekilde yazamadım.. Her gün yazmak için girdim sayfama ama ı ıh.. sonuç nafile.. Artık sonuçlar açıklanacak, sonuçlar açıklanmadan tercih yazısını yazsam iyi olacak gibi duruyor.. .) Neyse çok dağıtmadan konuya geçelim..

Sanırım bunca zaman neden yazamadığımı şimdi anlyıorum.. Öss sürecinin unutmak istediğim tek dönemi herhalde bu..

Açıklanacağı sabah sonucu aşağı yukarı tahmin etsem de inanılmaz bir stres yaşadım.. Öss hikayeydi yanında.. Hoş, Öss’de hiç stres yapmadım gerçi de bu çok zordu..

Meğer asıl stres açıklanmasını beklemek de değilmiş.. Açıklandıktan sonrasıymış.. Bir gün arayla geleceğimi kaç defa silip baştan yazdım bilemezsiniz..

İlk gün puanımı öğrendim. İstanbul’dan da büyük hayalim olan psikolojinin olmadığı kesin.. Aklımdan da psikoloji olmazsa sosyoloji okur, çift anadal’dan psikolojiye kasarım falan diye düşünüyorum.. Ama o da ne? Geçen senenin puanına göre sosyoloji’ye bile yetmiyor puan.. Tabii henüz sıralamaları bilmiyorum, ben iyice koptum.. Attım kendimi sokağa.. Ayvaz*‘la beraber “dünyanın döndüğüne inandırdık” kendimizi.. Derken benim telefon çaldı.. Benden çok merak eden annem dershanenin birine gitmiş, sormuş bu puanla nereye gider falan, sosyoloji olur mu? Nitekim sosyoloji oluyormuş..

İçime bir huzur doldu, sosyoloji cepte.. Belki başka bölümlerde tutar diye düşünsemde aklımda sosyoloji var ve sosyolojinin ne olduğu hakkında da pek bir bilgim yok.. Tek bildiğim çift anadal’dan psikoloji okuyabileceğim.. Amma velakin, gece bilgisayarımla başbaşa kaldığımda biraz araştırdım ki durum çok vahim.. Yeni Bir İş.com‘a girdim ve hangi bölüm mezunlarına kaç iş fırsatı var gibisine bir araştırma yaptım.. Aman allahım o da ne.. Bütün Türkiye’de sosyoloji mezunu arayan sadece 9 tane firma var.. İşletme mezunu arayan ise 972 tane..

İşte o an sosyoloji bitti benim için.. Ve geleceğimi silip baştan yazdım o gece İşletme ile.. Zaten psikoloji’den sonra en çok hoşuma gidecek olan bölüm de İşletme’ydi.. Bu geçişler çok acı olsa da belirledim dedikten sonra bir huzur kaplıyor insanı.. Ama çok üzün sürmedi..

Bir iki gün sonra benden daha çok puan alan Çağrı’nın Çeko (Çalışma Ekonomisi ve Endüstri İlişkileri) yazacağını ve bölümün işletmeyi de kapsadığı, üstüne kamuda çalışılabildiği gibi tonlarla övgü dolu sözlerle bahsedince İşletme gitti kafadan, Tek Yol Çeko nidaları yükselmeye başladı.. Öyle ki kampüs beğeniyorduk kendimize, o derece..

Ama tabii çeko sevdası da pek uzun sürmedi.. Bir kaç gün sonra, Ekonometri’den mezun olmak üzere olan kuzenimle konuştuğumda geleceğimş 3. kez silip yeniden yazdım.. O İİBF’nin içindeydi ve herkesten daha doğru şeyler söylüyordu.. İİBF’den mezun olmuş herkesin yapacağı işler benzerdir. İş bulabilmen için diğerlerinden farkın olmalı, sana en çok şey öğretecek bölümü seçmelisin ana fikirli bir konuşma yaptı.. Bunun neticesinde baştan aşağıya sözel dersleri olan Çeko gitti, yerine de İktisat geldi ve kolay kolay gideceğe benzemiyordu.. Sanırım bu sefer son kararımı vermiştim..

Tabii, büyük konuşmamalı insan.. Bir kaç gün sonra yan odadan annemin haykırışıyla irkildim.. Annem televizyon’da bir şey görmüş beni de çağırıyor..
Gittim..
Televizyon’da Doğan Cüceloğlu.. Bir ay öncesine kadar idolüm olan, kendisiyle röportaj yaptığım dünya tatlısı insan..
Tahmin edemezsiniz o anki duygularımı.. Bütün hayallerim gözümün önünden geçti.. Gözlerim doldu.. Kendime baktım.. Geçen sene yazacağım en son bölüm dediğim İktisat’ı en başa koymuşum.. Bütün hayatımı sayılarla geçirececeğim vs vs..
Dedim sosyoloji’den psikolojiye mi kassam ne yapsam.. Doğan Cüceloğlu’nun gözlerindeki ışığı görmek fazlasıyla bu enerjiyi vermişti bana..

Hemen soluğu internette aldım, araştırmaya başladım sosyoloji’den çift anadal yapma imkanı falan.. Öğrencilerin yorumlarını okudum.. Her sene olduğu kesin değil.. Gitmen için sınıfta derece yapman lazım.. Gitsen de psikoloji tek başına zor bitirilen bir bölüm, yanında sosyoloji ile aynı anda iki üniversite bitirmek çok zor vs vs.. Tek bir umutlu yoru bile bulamadım..

Sonra baktım ki klavyemin sağ tarafındaki sayı tuşları daha önce hiç olmadığı kadar sevimli görünüyordu..
Sanırım sevdiğimi yapamayacağımı anlayınca, yapacağımı sevmeye başlamıştım