Bu aralar çok yoğunum..

İş sağ olsun bütün boşluklarımı dolduruyor.. Okul sonraları, hafta sonları..

Sonra hızlı okuma egzersizlerine sardırdım bu aralar.. Onlarla uğraşıyorum.. Bir de şu yazımda bahsettiğim kitapçıdan aldığım 20 küsür kitabı da okumaya çalışıyorum.. Hatta Beşiktaş’taki Alkım Kitap Evi şahane bir kampanya başlatmış; 10 adet dünya klasiği 3 lira. 2 tane onlu seri var.. Yani 20 dünya klasiği kitap 6 lira.. Tabii ki bunları da aldım..Böyle bol bol bir kitap okuma olayım var..

Sonra Gitme Vakti‘ne vaktim yetmiyordu ki bir de Olm Lan diye bir blog açtım Onur’la beraber..

Fotoğraf çekesim geldi bir de bu aralar.. Onları da buraya koysam güzel olur aslında..

Ha bir de okul var tabii..

5 saat uykuda sabitledim kendimi artık..

Bu blogta da taslakta yazılmayı bekleyen konular kuyruğu uzadıkça uzadı..

Diyeceğim şudur ki insan aynı anda 50 yere el uzatınca bir yerde bünye stop edebiliyor.. Sakalların uzuyor, odan dağılıyor, agresifleşiyorsun, hiçbir şey yapamadan ve hiçbir şey yapamamanın verdiği acı ile oturup kalabiliyorsun..

İşte tam bu anda farkına vardım ki benim sadık yarim 20 gündür boşladığım bu blogtur.. Yine koştum sığındım bloguma, döktüm içimi..

Şimdi gelecek yazılar ve diğer uğraşlarım için biraz daha güçlüyüm..

(: (:

GitmeVakti.Com artık yayında. Uzun zaman önce böyle bir site açma kararı vermiştim, kısmet bugüneymiş. Lafı çok uzatmayacağım, GitmeVakti.com’da ben yazacağım. Parantez İçi Hayatlar’dan Cihan Tekin yazacak, Yalnızlık Okulu’ndan Erdem Özsoysal yazacak.. Ve tabii ki en önemlisi bizim dışımızda isteyen herkes yazabilecek. İsteyen herkes şiirlerini, denemelerini, öykülerini, çektiği fotoğrafları gönderebilir. Hatta göndermeliler ki daha da güzel bir site olsun.

Gitme Vakti’ni tanıtmal için yazdığım yazıyı da sonuna ekleyeyim de sitenin çekiciliği olsun.

Gitme Vakti..

Gitmek.. Benim için kelimelerin, eylemlerin; en hüzünlüsü, en zoru.. Bu yüzden bu edebiyat sitesinin adını “Gitme Vakti” koyduk.. Hatta sitenin adına beraber karar verdiğimiz dostum da gitti.. Ya da ben gittim, bilmiyorum.. Ne fark eder ki, gitmelerin her türlüsü zor geliyor insana..

Çok çeşitlidir “gitme”ler.. Bazen en sevdiğiniz, adeta parçanız olan insan gider sizden uzaklara.. “Gitme” bile diyemezsiniz.. Bilirsiniz ki “gidecektir gitmekte olan..” Kelimeler artık hiçbir şeyi değiştiremez.

Bazen de giden siz olursunuz. En sevdiğinizi bırakırsınız geride. Belki tek ihtiyacınız olan sevdiğinizden “Gitme” kelimesini duymaktır. Çünkü bitmeye yüz tutmuş bir aşk; içi boşalmış bir “seni seviyorum”dan çok daha fazla ihtiyaç duyar “gitme” kelimesine.. Ama duyamazsınız sevdiğinizden “gitme”yi.. Gidersiniz.. Giderken sevdiğinizi de götürürsünüz aslında.. En çok burada zorlanırsınız ama o bunun farkına varamaz..

Bazen de kendinizi bırakıp gitmek istersiniz. Ama kalbiniz git derken ayaklarınız kalmanızda ısrar eder. Çoğu zaman da ayak kazanır. Hiçbir yere gidemezsiniz.

Dediğim gibi.. Bu kelimenin her türlüsü hüzünlü.. Gitmek, gidememek, gitme diyememek..

İşte bu yüzden şimdi “Gitme Vakti…”

Sitemiz tüm edebiyat severlere hayırlı olsun.. Hepinizin yazılarını bekliyoruz.