Tutku..

Bugün fark ettim ki hayatı hayat yapan şeyler tutkular.. Bir tutkunuz varsa mutlu olmak çok daha kolay..  Bir tutkusu varsa insanın aldığı bütün nefesler daha kıymetli..

Tutku öyle bir şey ki, kalp atışlarınızı sapıtabilir, nefesiniz kesilebilir.

Bilenler bilir benim astronomi merakımı. Bu sabah geçen sene beraber “Yıldızların altında gökbilim okulu” etkinliğini düzenlediğim, daha doğrusu düzenlemesine yardım ettiğim Uludağ Üniversitesi öğretim üyesi Deniz Hocam mail atmış haftasonu Uludağ’daki gözlem etkinliği için.. Maili okuduğumdan beri uçuyorum, gözleme gerek kalmadan yaklaştım yıldızlara

Ya da ne bileyim fotoğraf çekmesini severim ben.. Ama fotoğraf makinem dijital fotoğraf makinelerinin ilk örneklerinden.. Yeni bir fotoğraf makinesi beğendim kendime; maaşımı aldığım gün tamamını ona yatıracağım.. Sonrasında o parasızlık ile ne yapacağım hiç bilmiyorum.. Ama gözüm döndü bir defa o makine için.. Uykularıma giriyor, aklımdan hiç çıkmıyor.. Onu alacağım an için yaşıyorum şu anda.. Onu aldıktan sonra da çekeceğim bütün fotoğraflarda aynı heyecanı yaşayacağım..

Ya da tutkunuz yazmak olabilir..  Sait Faik gibi yazmasaydınız delirebilirdiniz.. Yazmak da tutkudur benim için mesela.. Buraya tutkularımı yazarken de bir tutkumu gerçekleştirdiğim için mutlu oluyorum..

Ama en bomba tutku bir sonraki yaz olacak.. Bütün sene belki okulun yanında çalışırken bir de ek iş yapacağım ama para biriktirip bir sonraki yaz kendime bisiklet alacağım.. Cesaretine hayran kaldığım bisiklet tutkunu arkadaşım ile birlikt ile İstanbul’dan Edirne’ye, Edirne’den Çanakkale’ye, Çanakkale’den de Bursa’ya kadar bisiklet sürebilirim.. 15 gün bütün marmara’yı köy köy gezer, fotoğraf çeker,  gece çadırda kalır, ışık kirliliği olmayan ortamlarda yıldızları gözlemenin keyfini çıkartırken bir şeyler yazabilir, bütün tutkularımı iç içe geçirebilirim..

Yazması bile mutlu ediyor adamı.. Yeter ki sevmesini sevin..

Hayat o zaman çok daha kolay..

Biliyorum başlık tuhaf oldu.. Ama anlatacaklarımı anca böyle toparlayabildim..

İçinde bulunduğumuz 2009 yılı, Galileo’nun teleskobu gökyüzüne çevirip yıldızlara bakışının 400. yılı.. Bu nedenle Unesco ve Birleşmiş Milletler tarafından bu yıl Dünya Astronomi Yılı olarak ilan edildi.

Ülkemizin maddi imkanları el verdiği ölçüde bir çok etkinlik yapıldı ve yıl içinde yapılmaya devam edecek.. Dün gece de bunlardan en önemlilerinden biri olan 100 Saat Astronomi etkinliğine katıldım. Amaç tüm 2-5 Nisan tarihleri arasında 4 gün boyunca bütün dünyada ulaşılabilinen en fazla sayıda insana teleskop ile gözlem yaptırmak.

Daha önce de bir kaç kez teleskop ile gözlem şansım olmuştu ama çocukluğumdan beri en çok ilgimi çeken gezegen olan Satürn’ün halkalarını gördüm dün gece.. Garip gelebilir size muhtemelen ama gerçekten güzel deneyimdi.. Gerçi İstanbul’da gözlem yapmak çok zor. Işık kirliliğinden dolayı neredeyse yıldızlar gözükmüyor. Çoban Yıldız Takımı tam olarak gözükmediğinden en sevdiğim Arcturus’u bile bulamamıştım.. Tabii bunda İstanbul’da her tarafın deniz olmasından kaynaklanan bir yön bulma sorunu da rol almıyor değil.. Antares kim bilir nerededir..

Ve bir güzel olay daha.. 11 Nisan günü her yıl dünyanın birçok önemli kentinde kutlanan Yuri Gecesi bu sene İstanbul’da da kutlanıyor. Neden Yuri Gecesi derseniz; Yuri Gagarin 12 Nisan 1961 tarihinde uzaya çıkan ilk insan. Biz de 11 Nisan saat 15:00 da başlayıp, 12 Nisan sabah 07:00′a  kadar İTÜ Ayazağa kampüsünde insanoğlunun uzaya ilk çıkışını büyük bir etkinlik ile kutlayacağız.

Etkinlikte astronomlardan seminerler verecek, belgesel ve film gösterimleri, sergiler, bilgilendirici oyunlar, teleskoplar ile uzay gözlemi, konserler olacak. Gelen gruplar da oldukça güzel.. Özellikle rock müzik severler oldukça keyif alacak.

Etkinlik herkese açık ve ücretsiz.. Üstelik 00:00′dan sonra merkezi yerlere ücretsiz ulaşım imkanı da mevcut. Katılmak isteyenler öncelikle www.astronomi-istanbul.org ön kayıt yaptırabilir ya da ayrıntılı bilgi alabilir.

Uzayı merak etmeyen var mıdır bilmiyorum ama merak eden herkes katılmalı