Arap Kızı | Mustafa Öztürk

Birbirimizi Ne Kadar Anlıyoruz? Ya da Anlıyor muyuz?

Posted by Mustafa Öztürk on Nis 11, 2010 in Günlük | 3 comments

“Hiç kimse, hiç kimseyi anlamaz.” demişti bir hocam.. Anlamamıştım ne demek istediğini.. Zaten demek istediği de bu sanırım diye düşünerek çıkmıştım o dersten ama o dersin üstünden geçen yıllarda yaşadıklarım, hocamın ne demek istediğini anlatmıştı sanırım bana.. Yani tabii ki anlamamıştım, sadece kendi açımdan yorumlamıştım demek istediğini hocamın..

Ufacık bir örnek vereceğim sadece; herkesin çocukluktan beri bildiği bir iki mısranın, arkadaşlarıma, zihinlerinde neler canlandırdığını sordum.. Mısralar şunlar:

“Fatih’te Yoksul Bir Gramofon Çalıyor”

Posted by Mustafa Öztürk on Eki 20, 2008 in Günlük | 4 comments

Zor.. Yazmak, anlatmak bile zor.. Anlatamamak daha da zor.. Bu yazdığım da kimsenin anlaması için değil.. Sadece bir kabusu isimsiz, yersiz, zamansız; yani kimseye anlatmadan anlatmak.. Yani saçmalamak.. Sait Faik diyor ya hani “Yazmasam delirecektim.” diye.. İşte bu cümlelerin tek sebebi de delirmemek..

Bizi daha güzel hayallerin var olduğunu bile göstermeden büyüttüler, ruyalarımızı biz seçemedik..

Ama yola çıkarken dedik ya:
“Bizi öldürmeyen bizi güçlendirecek..” Her acı nefes yeni bir şey öğretiyor insana.. Her seferinde aslında biraz daha güçlü oluyor insan.. Hissedemese bile..

“Örümcek Ağ’larında daha sonra da dolaşırız önce para saymasını öğrenelim..” Biliyorum anlamsız bir cümle.. Hayat da öyle değil mi zaten? Yok yok, hayat anlamsız falan değil.. Anlamı kişiden kişiye değişiyor sadece.. Az önce anlamsız dediğim cümle gibi.. Arap kızı gibi..

Mesela siz.. Bilirsiniz değil mi Attila İlhan’ın, Kaptan’ın, Ben SanaMecburum’unu.. Bilirsiniz tabii, bilmeyen de yoktur zaten.. Ama biraz eksik bilir çoğunuz.. Aşk şiiri değildir aslında o.. Aslında şiirin bütün hikayesi şiirde bahsi geçen Fatih’teki yoksul gramofonun çıkardığı seste gizlidir..

“Fatih’te yoksul bir gramofon çalıyor
eski zamanlardan bir cuma çalıyor
durup köşe başında deliksiz dinlesem
sana kullanılmamış bir gök getirsem
haftalar ellerimde ufalanıyor
ne yapsam ne tutsam nereye gitsem“

Biz kullanılmamış göklerin olduğunu bilemedik ki.. Hayal bile edemedik.. Bir masala uyuduk, kabusa uyandık..

Aldırmayın.. Hadi gülün biraz.. Yaşamak hep böyle değil mi zaten.. Daha güçlü olmayı öğrenmemiz için tüm bunlar.. Bu da geldi.. Bu da geçer.. Hadi gülün biraz..