Mustafa Öztürk

“Yıllarca aradım kendi kendimi
Hiçbir türlü bulamadım ben beni
Hayal miyim rüya mıyım bilinmez
Hiçbir türlü bulamadım ben beni.”
Aşık Veysel

Ben; Mustafa Öztürk. Yıllardan birinin 22 Şubat’ında Bulgaristan’da doğdum. 4 yaşımdayken Türkiye’ye -Bursa’ya- göç ettik. İlk okulu Zafer İlköğretim okulunda, liseyi de Bursa Erkek Lisesi’nde okudum. Şu anda İstanbul Üniversitesi’nde İktisat okusam da henüz liseden mezun olmadım, ve ömrümün sonuna kadar da olmaya niyetim yok.

Hikayem ergenlik yıllarımda Dünya’dan nefret etmemle başlıyor. Bursa Erkek Lisesi’nin 125 yıllık, soğuk taş duvarlarında ısındıkça Dünya hakkındaki düşüncelerim de değişiyor. Hayır, Dünya’nın hala sevilecek bir yer olduğunu düşünmüyorum. Ama Dünya’nın bir gün sevilebilecek bir yer olması için çalışmam gerektiğine inanıyorum.

Ne doktor olmak istiyorum, ne de polis. İstanbul Üniversitesi’nde İktisat okuyorum ama bankacı da olmayacağım. Hedefim insan olmak, insan kalabilmek. Bence bütün mesele bu.

Her zaman imkansızı istediğimden gerçekçi olduğuma kimse inanmaz. Ben de inanmam. Romantik’im.

Ara sıra martı olurum. Galata Kulesi’ni her gördüğümde selam veririm. Erkek Lisesi ile konuşurum. Sait Faik okul arkadaşımdı. Mustafa Kemal ben okuldayken ziyarete geldi Erkek Lisesini.

Fotoğraf çekerim.

Şiir yazarım.. “Acılarım hep tavsiyedir çok sevdiğim bir şairden. ”

“Dünya’yı güzellik kurtaracak, bir insanı sevmekle başlayacak her şey.”

Ve son olarak diyebilirim ki;

“Hayır.. Onlardan olmayacağız..“