Küresel Isınmaya Karşı Duygusal Soğuma.. [mim]

“Küresel ısınmaya karşı duygusal soğuma.”
Bazen bir cümle cilt cilt kitabın anlatamadığını anlatır ya, öyle bir cümle bu.
Nurettin Rençber’i tanımazdım. Bir kaç ay önce devlet yurdunda kalırken oda arkadaşım dinletmişti ilk. Ondan hatıradır bana. Yeni albüm çıkardığını gördüm, merak edip indirdim. Bir şarkı var ki albümde sözleri günümüz dünyasını çok acı bir şekilde anlatıyor. Bir çok kişi sordu bana blogu değiştirdiğimde “Kimlerden olmayacağız?” diye. İşte bir tanesi bu şarkıda anlatılıyor. Şarkının adı Kirli ve Mavi.

Sözlerini dikkatlice okuyun, defalarca okuyun.. Gerçekten çok güzel sözler:

Bir bakış fırlattı Dünya, kirli ve mavi
Irmaklar kuruyup göller çekiliyorken.
Mikroorganizma, virüs, bakteri derken
Yaşam yavaş yavaş kaydı ellerimizden.

Bir fabrika daha yapalım, biraz daha kar
Hayatımızda üç beş türün ne önemi var?
Küresel ısınmaya karşı duygusal soğuma
Nasıl olsa her musibetin bir çaresi var.

Nehiler ile kardeş idik ağaçlarla dost
Işıltılı derelerde parlardı taşlar.
Şimdi sessiz ormanlarda göz yaşı döker
Bir zamanlar bin neşeyle ötüşen kuşlar.

Bir fabrika daha yapalım, iki nükleer santral
Hayatımızda üç beş türün ne önemi var.
Küresel ısınmaya karşı duygusal soğuma
Nasıl olsa her musibetin bir çaresi var.

Bilmiyorum ki daha ne söylenir. Söyleyecek üç beş kelimesi olan yazsın. Bu şarkı ve bu yazı da insanlığımızı unutturanlara selam olsun. Hatta bir mim başlatalım, blogcular da küresel ısınsın. Ben mim’i wolkanca‘ya ve yalnızlık okulunun müdürü  Erdem‘e gönderiyorum. Bakalım onlar neler yazacak küresel ısınma hakkında.