İstanbul’da İlk Hafta..

Uzun zamandır yazmıyordum bloga.. Nasıl da özlemiş yazmayı.. Aslında uzun zamandır bilgisayardan bu kadar ayrı kalmamıştım.. Bir hafta içinde sadece yarım saat internet’e girdim.. Mouse kullanmaktan bileğimde oluşan nasır bile iyileşmek üzere.. Yine dağıttım konuyu, toparlıyorum..

İstanbul’da ilk hafta tanıyarak ve arayarak geçti.. Evet.. Tam olarak böyle.. Bilmediğim bir şehir.. Bilmediğim bir okul.. Bilmediğim bir hayat.. Bir de kalacak kesin bir yerinizin olmayışı eklenince tanımak, aramak olayı zirve yapıyor.. Neyse ki en yakın arkadaşım da benimle aynı okulda, aynı bölümde, aynı sınıfta, aynı ranzada.. Böyle olması inanılmaz bir pozitif etki yapıyor..

Bir hafta boyunca okulda  sadece derslikleri aradık.. Hatta Türk Dili dersine, dersliği bulamadığımız için geç kaldık..  Sadece İşletme’ye Giriş dersinde konu işledik.. Kalan derslerin hepsinde ya hoca gelmedi, ya da kendisini tanıtıp çekti gitti.. Bizim de işimize geldi durumun böyle olması; bol bol ev aradık.. Sonunda da bulduk..

İnternetten, emlakçıdan, gazeteden vs. 250 ev seçmişizdir.. Bu 250 evin en az 50′sini gezmişizdir.. İnanın hiç kolay değil bu ev bulma işi.. İlan’da “şirin”, “tatlı” gibi kelimeler geçiyorsa anlayınki o ev kibrit kutusu kadar peynir’e denk gelir.. “Serin” gibi bir kelime geçiyorsa bilinki apartman boşluğuna bakıyordur, gündüz 12′de evi görebilmek için ışıkları yakmanız gerekir.. Fiyatı uygundur ama güneş girmeyen evin doktorla muhabbeti sık olacağından fiyat artar, sağlığınıza olanlar da cabası..

Bir de bu saate bıraktıysanız bütün öğrenciler, polisler eşyalı evleri tutmuş oluyor.. Hangi emlakçıya girseniz eşyalı ev yok cevabını alıyorsunuz.. İkinci el ya da spot, bir evlik eşya masrafı da 2 milyar’a yaklaşıyor.. Neyse ki sonunda eşyalı, bütçemize uygun bir ev bulabildik..

Önümüzdeki günlerde eve taşındığımızda ve ondan da bir kaç zaman sonra yeni bilgisayarıma kavuştuğumda yeni bir tema, yeni bir içerik, kısacası yeni bir site ile yazmaya devam edeceğim..

Mustafa Öztürk, İstanbul’dan bildirdi.. : )

NoT: Yukarıda bahsettiğim ev işi şu anda yalan oldu.. Yurttan da kovulmak üzereyiz.. Hadi hayırlısı bakalım..