İlkbahar Özlemi.. Lise Özlemi..

Soğuktu.. Çok soğuktu.. Uzun süredir hissetmemiştim tenimde doğanın sıcaklığını.. Bursa’dayım bir kaç gündür.. Neyi meşhurdur Bursa’nın? Bir çok şeyi meşhur da şimdi konumuza anahtar oluyor Lodos’u.. Bursa Lodos’u..

Gelmeden önce İstanbul’da zaten donmuşum, hatta güneyden gelen misafirimi hasta etmişim.. Soğumuşum..

Buraya geldiğim günden beri sıcacık bir lodos esiyor.. İlk geldiğim gün hava biraz bulutluydu ama bugün bulutları bile dağıtmıştı lodos.

Bu sabah güneşle uyandım.. İnanamadım başta, unutmuşum sıcaklığı.. Gözümü alıyor falan güneş.. Koştum cama, açtım perdeyi, pencereyi.. Yüzümü okşuyor ılık bir lodos, hava pırıl pırıl..

Bir hırka alıp attım kendimi dışarıya..

Hangi gündü biliyor musunuz bugün..
Öğrencisin.. Lisedesin.. Her sabah yüzünüzü ısıran, okul gömleğinin üstünde seni okul yönetimi ile karşı karşıya getiren kat kat kazaklar, hırkalar giydirten kış ile aranın yavaş yavaş düzelmeye başladığı bir gün.. Böyle evden çıkmışsın, okul gömleğinin üstünde sadece bir hırka var.. Montunu evde bıraktığın ilk gün.. İşte o gün.. Bugün çok daha anlamlı gülüyorsun diğer günlerden.. Öyle kabarıyor ki için, bıraksan uçacaksın.. Hele bir de okuluna giden yolda her gün selamlaştığın bir ağacın üstünde bir kaç çiçek görürsen.. Kesin uçtun.. İşte o gün bugün..
Okula girersin, en asık suratlı müdür yardımcısı bile gülmemek için zor tutar kendisini.. Arkadaşlarınla farklı selamlaşırsın.. Karşındakinin gözünde parlayan ışığı görürsün.. Yıllar sonra bile görürsün.. Güneş tepede yükselmeye başladıkça daha da kaynar kanın.

Veee işte o an geldi.. Hırkanı da çıkartırsın üstünden.. Gömleğini dışarı çıkartırsın.. Kravat biraz daha aşağıya iner.. Tenefüsü zor getirirsin, doğru dışarıya.. Ama tabii ki önce tuvalete uğrarsın.. Aynaya farklı bakarsın.. Saçlarını düzeltirsin.. Hatta belki gömleğin kollarını bile kıvırırsın biraz, yapmaz mısın? Yaparsın..  Sonra bembeyaz gömleğinle çıkarsın dışarıya.. Daha dik yürürsün.. Daha çok kişiye bakarsın. Sevincin sığmaz bedenine.. Belki arkadaşlarınla çimenlere oturmak istersin o gün, uzun bir aradan sonra  ilk defa.. Ya da ne bileyim işte voleybol oynamaya çoktan başlamış olan alt sınıfların oyununa karışmak istersin. Yaparsın da.. Tam oyuna dahil ettireceksin ki kendini; haydaa.. Zil çaldı.. Zile küfrede küfrede sınıfına doğru gidersin. Hiç bilmezsin o zilin aslında ne kadar kıymetli olduğunu, yıllar sonra adama sabahın 5′inde bu yazıları yazdıracağını..

Okul çıkış zili çalar.. Belki çantanı tek omzuna asarsın, belki çift.. Ama biraz daha aşağıdan takarsın çantayı bugün.. Gömlekler dışarıda.. Kravat aşağıda.. Ve ellerden bir tanesi cepte.. Hırka da diğer el ile omuza asılı.. Bir plan yapma telaşı arkadaşlar arasında..  İşte o gündü bugün.. Liseli olduğunu hissedersin bugün.. Ya da liseli olduğunu hissetmelisin.. Bütün hücrelerinle bir daha geri getiremeyeceğin o günlerin kıymetini hissetmelisin.. Liselisin..

Beni görürsün belki tenefüsün birinde.. Ya da okulun çıkışında, girişinde.. Dudaklarımda yine aynı ilk bahar mısralarının olacağı kesin:

Beni bu güzel havalar mahvetti..