İlk Gün’den Son Gün’e.. İstanbul 2008

Nasıl başlamıştım?
İşte Başlıyoruz.. diye girmiştim söze.. İlk yazımı tekrar okudum da, ne kadar heyecan doluymuşum.. “Öss’ye girmek için sabırsızlanıyor, heyecanlanıyor, yerimde duramıyor ve o günü iple çekiyorum.” demişim dershanenin ilk gününden bir gün önce.. Takvim 20 Ağustos’u gösteriyor.. Yıl 2007.. İstanbul 2008 adını verdiğim maceramın 2008 kısmının gerçekleşmesine daha 4 ay var.. Sınava ise 10 ay..

İlk gün.. diye başladığım yazımda “Hayatımda ilk defa eksiksiz not tuttum.. ” demişim.. Bu hem ilk hem de son eksiksiz not tutuşum oldu, 22 Ağustos  Bir daha not falan tutmadım Başlangıçta iyi gaz yapmışım ya

İlk kez 10 Eylül’de korkmuşum.. “An gelir kurduğun bütün hayaller dizilir boğazına.. Nefes alamazsın.. Sakın korkma.. İzin verme hayallerin seni boğmasına.. Herşey güzel olacak..”  demişim.. Belli ki daha yazım kurallarını bile işlememişiz, “her şey”i birleşik yazmışım.. .) O zaman yaşadığım korku acaba daha sonra yaşayacaklarımın yanında neydi.. Bundan sonra yaşayacaklarımın yanında ne? Ama belli ki o zaman korkmuşum .)

Rüyalarıma girdi İstanbul.. Bu rüyayı okuduğumda bütün tüylerim tekrar diken diken oldu, sanki tekrar yaşadım o anı.. Yazımın sonunda şöyle demişim:  “Fatih Sultan Mehmet 52 günde feth etti İstanbul’u.. Bizim 5 ayımız var!.. Kainat 7 güne yaratıldı.. Bizim 5 ayımız var.. Hiç bir şey için geç değil.. ” 5 ayımız varmış o zaman..

I. İstanbul Kuşatmam var Ocak 14′te.. Hayallerimin ilk koşulu gerçekleşmiş, 2008′e girmişiz artık..

Sonra 2008 Öss Geri Sayım.. koymuşum bloguma.. 4 ay, 26 gün, 16 saat, 48 dakika, 06 saniye varmış o anda.. Şu anda 00 ay, 00 gün, 17 saat, 16 dakika, 30 saniye var.. 17 saat.. 17 saat.. 17.. .. ….

 Yeter Ulan..  demişim Şubat’ın 3′ünde.. İsyanlardayım yine.. “Zikerim ulan böyle sistemi de, sınavı da.. 12 yıllık öğrenciyim, ilk defa ders çalışamadığım için moralim bozuluyor. Ders çalışmak zorunda hissediyorum kendimi.” Bu aşk burada biter diyip sözde bırakıyorum interneti, şiiri, makeleleri falan..

A ha ha, Şubat 8′de Bir Gecede Tüm Matematik 2 Konuları.. ‘nı gözden geçirmişim.. Sınava 17 saat kaldı, ben bu yazıyı yazdıktan sonra Mat 2′den bir çok konuya çalışacağım =)

3.. 2.. 1.. İşte Başlıyoruz.. demişim burda da.. Acaba kaçıncı kez başlıyorum

Ve Maraton Başladı..  bir kez daha başlamışım..

Yine Sınavlar, Yine Güzelim Bahar Havaları, Yine Kitap Fuarı, Yine Yalan Olmuş Bir Program.. yine yalan olmuş benim ders çalışma hayalleri

Öss’ye 2 Ay 25 Gün Kala Genel Durum Değerlendirmesi  başlıklı yazımda görüyorum ki tarih 20 Mart’ı gösterdiğinde sanırım azıcık akıllanmaya başlamışım..  Başarırsam büyük ölçüde borçlu olacağım 5 yaprak mükemmel  çalışma programına başlamışım.. Ve yazımın sonunda şöyle demişim: “Ve son olarak günlük, sana bir daha ders çalışmaya başlıyorum ana fikirli bir yazı yazmayacağım!..”
10 aydan 2 aya düştük, hala ders çalışmaya başlıyorum

9 Nisan’da İlk Kitap Bitti..  demişim 5 yaprak çalışma programıyla.. İlk Tarih kitabını bitirmiştim.. Hemen ardından Türkçe ve Onun ardından da Edebiyatı bitirmiştim bu çalışma programı ile ama sayısal derslere dair hala hiç bir şey yok elde

İstanbul Bugün Yorgun.. demişim 1 ay 1 gün önce.. Yine korkmuşum anlaşılan..

Buraya kadar aslında pek bir şey yapamadım.. ve şafak 20′lere düşünce demişim ki Dokunuyorum Sana İstanbul.. Artık ders çalışmayı başlmadan bırakmış, sadece deneme çözmeye başlamıştım.. Ve deneme çözmek hiç beklemediğim bir şekilde puanımı arttırıyordu.. İlk defa İstanbul’a dokunmuştum..

Sonra İstanbul’u bir kez daha kuşattım İzzet Kaptan ile. Zaman iyice daralmıştı, bu İstanbul kaçamağı çok iyi gelmişti.. .)

Ve 27 Mayıs’ta Posta Kutusunda ÖSYM Zarfı..  artık iyice yaklaşıyordu..

Ve 6 gün önce Haftaya Bugün, Bu Saatler.. demişim.. 1 hafta varmış sınava.. Şu anda 16 saat kaldı sınava.. Bu yazıyı yazıp evime gittikten sonra her zaman espirisini yaptığım şey gerçek olacak, bir çok konuya son gece çalışacağım. Ne yapayım, benim stilim bu.. Bütün sınavlara son gece hazırlandım ben

İyi, kötü, acı, tatlı günlerle 10 aylık bir koşuşturmacanın sonuna geldik.. .)  Bu 10 ay boyunca beni yazılarımdan takip eden, iyi dileklerini esirgemeyen herkese teşekkürler..

Bütün sene boyunca bütün yazılarımın ana temasını oluşturan iki cümle ile yazıma son veriyorum..

Bekle Beni İstanbul.. Her Şey Çok Güzel Olacak!..