Hayata yeni başlayanlar için yol haritası.
Hayat; köprüden onceki son çıkışı geçtikten sonra başlıyor.
Posted by Mustafa Öztürk on May 10, 2011 in Günlük | 6 comments
Hayat; köprüden onceki son çıkışı geçtikten sonra başlıyor. O son çıkış; hayal ile hayat arasındaki incecik bir çizgi.
Son çıkış; herkesin hayatında farklı bir yerde. O yüzden bizden öncekilerin öğütlerine o kadar da aldirmamak gerekiyor.
O çıkışı bir gün mutlaka kaçıracaksınız, ve kendinizi çırılçıplak, yapayalniz, savunmasiz vaziyette, hayatın icinde bulacaksınız.
Hayat’in tek kotu yani, geriye dönüşün olmayışı. Hayat, acimasiz. Hayat’ta hatalar telafi edilemiyor, yaralar kapanmıyor…
Redaktesi yapılmamış bir metin gibi hayat; başlangıçta niyetler hep iyi. Sonra bir de bakmissin; gözden kaçan virgüller, noktalar, çizgiler…
Çelişkilerle dolu hayat; yaşayabilmek için ileriye; anlamlandırmak için geriye bakmak gerekiyor…
Ve aslında hayat; bu yazı gibi hiçbir şey anlatmıyor.
6 Comments
Submit a Comment
Buralardayım
Hayır, hayat bir şeyler anlatmalı…
Anlat’malı’ mı?
Yani bir şeyler anlatır ya da anlatmaz. İnsan anlatmasını ister ya da istemez.
Hayatı anlamlı kılmak için; hayatı bir ‘norm’ yaparsak; ordan çıkacak anlam ne kadar anlamlıdır?
Hayat anlamlı ya da anlamsızdır. Bunu hiçbir zaman kesin olarak bilemeyiz.
Ve dediğin gibi; çok büyük bir olasılıkla hayat hiç bir şey anlatmıyordur da.
Hiçbir anlamı olmayabilir yaşanan bütün herşeyin.
Tyler Durden ın dediği doğrudur, “We are all singing, all dancing crap of the world“.
Ama bunu her ne kadar iyi sezsek de hiçbir zaman emin olamayacağız. İşte bizi yaşamımıza her an kendi ellerimizle son vermekten alıkoyan şey de bu: “Ya yanılıyorsam?” “Ya aslında anlamlıysa hayat?” “Ya bana tüm gücüyle bir şeyler anlatmaya çalıştığı halde, kulaklarım sağırsa bu sese?”
Hayat anlamlı ya da anlamsız olabilir, kesinlikle “hayat bir şeyler anlatmak zorunda” diye bir şey olamaz. Ama bu doğru olduğu kadar bunun tam aksi de doğru; “hayat hiçbir şey anlatmıyor” da denilmemeli.
Hayat; herkesin anlayabildiği kadar. Doğrusu, yanlışı da yok.
Dün ya da yarın da değildir. Sadece ‘şu an’dır.
Ödüğün zaman, hiçbir şey hatırlamayacaksın.
‘Zaten ölüm varken,hayatta daha önemli ne olabilir ki..’
Hayat; ‘şu an’dır. Herşeyin bir saniye önce de var olduğunu nasıl ispatlayabilirsin ?