Hassiktir.. Amma uyumuşum be!..

Öss geçti mi ne.. Atlatmak çok zor.. Hala boş anıma denk geliyor ara sıra içim gidiyor ders çalışmayıp gezdiğim için..

Öss günü moralim çok bozuktu.. Sanki.. Sanki Türkiye geneli bir denemem çok kötü geçmişti.. Evet evet.. tam olarak böyle, denemem kötü geçmişti gibi hissediyordum.. Bir daha uzun bir süre ders çalışmayacak olma durumumu tam olarak kavrayamıyordum..

İlk belirti o gün sınavdan sonra gezerken olmuştu.. Hiç bir yere acelem yoktu.. Aman Allah’ım ya, bu nasıl güzel bir his böyle.. Resmen hiç bir yere acelem yok.. Dershane yok, okul yok, kütüphane yok.. Çözmem gereken deneme yok.. Evde beni bekleyen yok.. İnanılmaz bir hafiflik.. Boşluk..

Sonra cevaplara bakınca moralim bozuldu ama çok uzun sürmedi.. Yeni kurtarıcım güneşti.. Ben bilgisayarda FM oynuyorum.. Saat umrumda değildi ve aylar sonra ilk defa vicdanımla bir sorunum olmadan bu ekran karşısında oturuyordum..  E böyle olunca da zaman çok çabuk geçiyor.. Bir baktım ki karanlık hava yavaş yavaş aydınlanıyor.. O da ne? Güneş doğuyor.. Geçen yaz güneşin doğduğunu görmeden uyku girmezdi gözüme ve bir yıl sonra bu duyguyu ilk defa yaşıyordum.. Bunu tekrar yaşadığıma göre bir şeyler değişmiş olmalıydı.. Ne değişmişti ki? Sınav geçmişti.. .) Alışmak zordu ama evet, sınav geçmişti.. Saat 7′ye yaklaşırken saatimi 9′a kurup uyudum.. Hocalarımla görüşecektim ve geç kalmamalıydım..

İlk gün arkadaşlarla falan konuştum, sınavı iyi geçen hiç kimseye rastlamamam biraz daha moralimi düzeltti, puanlar düşer, önemli olan sıralama dalan diye avuttum kendimi.. .)

Gece olduğunda yatağa uzandım.. O da ne.. Bir yıl sonra ilk defa saatimin alarmını kurmadım.. O ha ya, o da neden? Ne değişti ki? Ne değişecek, sınav geçmişti.. Vay be dedim.. Özgürlük böyle bir şeymiş demek ki dedim.. Bir kaç damla yaş aktı kalbimden fışkıran, gözlerimden boşalan..

Sonra uyudum.. Uyudum.. Saat 8 oldu açtım gözleri.. Ulan dedim sınav geçti, yat zıbar.. En sevmediğim şey olsa da uyku sırf bütün sene boyunca hayalini kurduğum bir mesajı arkadaşlarıma atmak için uyudum tekrar.. Saat 12′ye geliyordu ki ben uyandım.. Sonra bütün sene boyunca hayalini kurduğum o mesajı arkadaşlarıma gönderdim.. (Biri hariç, o kendini ve suçunu biliyor.. hıh.. höh..)
Şöyle yazıyordu mesaj da:
“Hassiktir.. Amma uyumuşum be!..”

Özgürlük güzel bir şey..