Dokunuyorum Sana İstanbul..

Hatırlıyorum da “Oo hoo.. Daha 236 gün var.. ” espirileri yapıyordum.. Şimdi 27 gün kaldı.. Yaklaşıyor başımın belası.. Yumurta yaklaştıkça ben de zorlamaya başlıyorum tabii..  Hala her gün saatlerce bilgisayar başından kalkamasam da eskisi kadar değil son 1 haftadır..

Baktım bu mat 2 konu tekrarı ile falan olcak gibi değil.. Bir ton ıvırı zıvırı var.. Ben de deneme çözmeye başladım Mat 2 konularım olmadan.. Hemen hemen gğnde 1 deneme çözdüm son bir haftada.. Bir de Mat 2 deneme kitapçığı aldım, 30×30 Pi Analitik.. Burdan da günde 1-2 mat 2 denemesi çözdüm.. Çözemediğim soruları çözdürdüm.. Ve sonuç harika..

2 hafta önce mat 2 netim 8′i zor geçiyordu, 10 net başarıydı.. Bugünkü denemede kendi rekorumu kırdım.. Öss çıkmış soruların karması ile oluşturulmuş bir denemede tam 24 net yaptım Mat 2′den.. Yani 2 hafta öncesine göre tam 3 katına çıktı netim Tabii ki tek denemeyi ölçü almak saçma olur, bu denemede 24 yaptım diye her denemede 24 yapacağım diye bir şey yok.. Ama genel olarak  olarak da son günlerdeki denemelerimin ortalaması 16 – 17 civarı bir şey.. Neresinden baksanız %100′lük bir artış var Mat2 netimde..

Durum böyle olunca da gazı başka oluyor.. Daha bir kaç hafta önce “Bir hayale uzanır da değmez olur ellerin.. “, “Ayrılığın ilk çizgisi o umutlu başlangıçlar..” diye şarkılar söyleyip kendimi yiyor, bitiriyor, çürütüyordum.. “İstanbul şehri malım olsa, ölümden öteye köy yok ya..” diye avutuyordum.. Hayallerime uzanıyordum fakat dokunamıyordum..

Hatta daha bir kaç gün evvel yazmıştım “İstanbul Bugün Yorgun” diye.. İstanbul bugün hiç olmadığı kadar dinç.. Hiç olmadığı kadar aydınlık ve hiç olmadığı kadar gerçek..

Eskiden yapabileceğimi biliyordum.. Artık yaptığımı biliyorum.. Yapacağımı biliyorum.. Gözlerimi kapattım, sadece İstanbul’u dinliyorum.. 

Geliyorum sana İstanbul..
Bekle zafer şarkılarıyla geçişimi..
Haykırıyorum her fırsatta..
Boşuna çekilmedi bunca acılar..
Sen bize layıksın biz de sana İstanbul..
Bekle Bizi İstanbul!..