Kategori — Öss 2008′e Doğru!..

Hani sonuçlar 15′inde açıklanacaktı ya.. Hani hatta 15′ine bile yetişmezdi.. Pat diye sonuçlar 2 gün sonra açıklanıyor denmez ki.. Bizimki de kalp ama ya.. Biz de insanız..

“bilmem ki nasıl anlatsam;
nasıl, nasıl, size derdimi!
bir dert ki yürekler acısı,
bir dert ki düşman başına.
gönül yarası desem…
değil!
ekmek parası desem…
değil!
bir dert ki…
dayanılır şey değil”
Orhan Veli

oof..

Hayatımın en zor yazılarından biri.. 45 dakikadır tek bir cümle bile kuramadım..
Sınavı merak eden olursa.. İyi mi? Değil.. Kötü mü? Eh.. Kötü gibi.. Şimdi ne desem boş, denemelerimin neredeyse hepsinde full yaptığım edebiyat bölümünde 4 yanlış yapmışım..
Şimdi ne desem boş.. Sıralamalar açıklanınca  yazarım..

…

Nasıl başlamıştım?
İşte Başlıyoruz.. diye girmiştim söze.. İlk yazımı tekrar okudum da, ne kadar heyecan doluymuşum.. “Öss’ye girmek için sabırsızlanıyor, heyecanlanıyor, yerimde duramıyor ve o günü iple çekiyorum.” demişim dershanenin ilk gününden bir gün önce.. Takvim 20 Ağustos’u gösteriyor.. Yıl 2007.. İstanbul 2008 adını verdiğim maceramın 2008 kısmının gerçekleşmesine daha 4 ay var.. Sınava ise 10 ay..

İlk gün.. diye başladığım yazımda “Hayatımda ilk defa eksiksiz not tuttum.. ” demişim.. Bu hem ilk hem de son eksiksiz not tutuşum oldu, 22 Ağustos  Bir daha not falan tutmadım Başlangıçta iyi gaz yapmışım ya

İlk kez 10 Eylül’de korkmuşum.. “An gelir kurduğun bütün hayaller dizilir boğazına.. Nefes alamazsın.. Sakın korkma.. İzin verme hayallerin seni boğmasına.. Herşey güzel olacak..”  demişim.. Belli ki daha yazım kurallarını bile işlememişiz, “her şey”i birleşik yazmışım.. .) O zaman yaşadığım korku acaba daha sonra yaşayacaklarımın yanında neydi.. Bundan sonra yaşayacaklarımın yanında ne? Ama belli ki o zaman korkmuşum .)

Rüyalarıma girdi İstanbul.. Bu rüyayı okuduğumda bütün tüylerim tekrar diken diken oldu, sanki tekrar yaşadım o anı.. Yazımın sonunda şöyle demişim:  “Fatih Sultan Mehmet 52 günde feth etti İstanbul’u.. Bizim 5 ayımız var!.. Kainat 7 güne yaratıldı.. Bizim 5 ayımız var.. Hiç bir şey için geç değil.. ” 5 ayımız varmış o zaman..

I. İstanbul Kuşatmam var Ocak 14′te.. Hayallerimin ilk koşulu gerçekleşmiş, 2008′e girmişiz artık..

Sonra 2008 Öss Geri Sayım.. koymuşum bloguma.. 4 ay, 26 gün, 16 saat, 48 dakika, 06 saniye varmış o anda.. Şu anda 00 ay, 00 gün, 17 saat, 16 dakika, 30 saniye var.. 17 saat.. 17 saat.. 17.. .. ….

 Yeter Ulan..  demişim Şubat’ın 3′ünde.. İsyanlardayım yine.. “Zikerim ulan böyle sistemi de, sınavı da.. 12 yıllık öğrenciyim, ilk defa ders çalışamadığım için moralim bozuluyor. Ders çalışmak zorunda hissediyorum kendimi.” Bu aşk burada biter diyip sözde bırakıyorum interneti, şiiri, makeleleri falan..

A ha ha, Şubat 8′de Bir Gecede Tüm Matematik 2 Konuları.. ‘nı gözden geçirmişim.. Sınava 17 saat kaldı, ben bu yazıyı yazdıktan sonra Mat 2′den bir çok konuya çalışacağım =)

3.. 2.. 1.. İşte Başlıyoruz.. demişim burda da.. Acaba kaçıncı kez başlıyorum

Ve Maraton Başladı..  bir kez daha başlamışım..

Yine Sınavlar, Yine Güzelim Bahar Havaları, Yine Kitap Fuarı, Yine Yalan Olmuş Bir Program.. yine yalan olmuş benim ders çalışma hayalleri

Öss’ye 2 Ay 25 Gün Kala Genel Durum Değerlendirmesi  başlıklı yazımda görüyorum ki tarih 20 Mart’ı gösterdiğinde sanırım azıcık akıllanmaya başlamışım..  Başarırsam büyük ölçüde borçlu olacağım 5 yaprak mükemmel  çalışma programına başlamışım.. Ve yazımın sonunda şöyle demişim: “Ve son olarak günlük, sana bir daha ders çalışmaya başlıyorum ana fikirli bir yazı yazmayacağım!..”
10 aydan 2 aya düştük, hala ders çalışmaya başlıyorum

9 Nisan’da İlk Kitap Bitti..  demişim 5 yaprak çalışma programıyla.. İlk Tarih kitabını bitirmiştim.. Hemen ardından Türkçe ve Onun ardından da Edebiyatı bitirmiştim bu çalışma programı ile ama sayısal derslere dair hala hiç bir şey yok elde

İstanbul Bugün Yorgun.. demişim 1 ay 1 gün önce.. Yine korkmuşum anlaşılan..

Buraya kadar aslında pek bir şey yapamadım.. ve şafak 20′lere düşünce demişim ki Dokunuyorum Sana İstanbul.. Artık ders çalışmayı başlmadan bırakmış, sadece deneme çözmeye başlamıştım.. Ve deneme çözmek hiç beklemediğim bir şekilde puanımı arttırıyordu.. İlk defa İstanbul’a dokunmuştum..

Sonra İstanbul’u bir kez daha kuşattım İzzet Kaptan ile. Zaman iyice daralmıştı, bu İstanbul kaçamağı çok iyi gelmişti.. .)

Ve 27 Mayıs’ta Posta Kutusunda ÖSYM Zarfı..  artık iyice yaklaşıyordu..

Ve 6 gün önce Haftaya Bugün, Bu Saatler.. demişim.. 1 hafta varmış sınava.. Şu anda 16 saat kaldı sınava.. Bu yazıyı yazıp evime gittikten sonra her zaman espirisini yaptığım şey gerçek olacak, bir çok konuya son gece çalışacağım. Ne yapayım, benim stilim bu.. Bütün sınavlara son gece hazırlandım ben

İyi, kötü, acı, tatlı günlerle 10 aylık bir koşuşturmacanın sonuna geldik.. .)  Bu 10 ay boyunca beni yazılarımdan takip eden, iyi dileklerini esirgemeyen herkese teşekkürler..

Bütün sene boyunca bütün yazılarımın ana temasını oluşturan iki cümle ile yazıma son veriyorum..

Bekle Beni İstanbul.. Her Şey Çok Güzel Olacak!..

Sesleri duyuyor musunuz?
Geliyor..

1 hafta’dan daha az kaldı artık.. Komik ama ben hala ders çalışamıyorum.. Ara sıra deneme çözüyorum, dershaneye gitmeyi çoktan bıraktım..
Modemim bozuldu.. İnternete giremiyorum.. Kulağa hoş geliyor başta ama ı ıh.. İnternetin yerini Football Manager 2008 aldı.. Dün bir oturuşta 1 sezon bitirdim.. Ve bugün bir sezon daha.. 2 günde 2 sezon.. Menejerlik oynayanlar nasıl bir vakit harcadığımın farkına daha iyi varabilir.. .)
Pişman mıyım? Sınav kötü de geçse ah ulan keşke ders çalışsaydım diyecek miyim?
Hayır..
Ben 12 senelik öğrencilik hayatımda ilk kez bu sene çalıştım.. Benim kazanmak istediğim yeri hedefleyenlerin çalışmalarının yanında devede kulak belki çalışmalarım ama kendimle kıyaslarsam devenin kendisi..
Sözün kısası doktor; ben elimden geleni yaptım.. Belki en iyisini yapmadım ama sonuçta her şeyin biraz daha iyisi var.. Her kes yapmış olduğunun biraz daha iyisini yapabilir.. O yüzden bu konuda can sıkmaya gerek yok..
Yaklaştıkça umudum artıyor, biliyor musun.. Korkuyorum da.. Heyecanlanıyorum da.. Hatta umutsuzluğa bile kapılıyorum.. Ama çok kısa sürüyor, geçiyor hemen.. Genel olarak yaklaştıkça daha iyi dokunuyorum İstanbul’a.. Daha fazla seviyorum İstanbul’u..
Hatta geçen gün yağmur altında yürürken söyledim İstanbul’a onu sevdiğimi.. O da beni seviyormuş.. .) Bekliyormuş..
Bir de şiir yazdım İstanbul’a…
Onu daha sonra yazacağım.. .)

Her şey çok güzel olacak.. Çok az kaldı.. .)

Büyük randevunun saati aylar öncesinden belliydi de, yerini bilmiyordum.. Artık sınava gireceğim yer de belli..
Bu senenin en heyecanlı dakikalarını zarfı açarken yaşadım. Ancak zarfı açtıktan sonra heyecan yerini sevince bıraktı.. Zarfın içinde yazan okul, yarım saat önce evime gelirken önünden geçtiğim okuldu..
Evime yürüyerek yaklaşık 15-20 dakika uzaklıkta olan Demirtaşpaşa End. Meslek Lisesi’nde gireceğim sınava..
1. Kat, 16. Derslik.. Sıra 7..
Haziran 15, Saat 9:30..
Zarfı açarken yaşadığım heyecanın, içindekini okuduktan sonra sevince dönüştüğü gibi sınav öncesi heyecanımın da sınav sonunda sevince dönüşmesi dileğiyle..
Bekle Beni İstanbul..

Sana geliyorum İstanbul..
Güzel dershanemin bana yaptığı en büyük güzellik bu olsa gerek.. Diğer dershaneler salak salak talk showlara götürürken bizim dershane yani Birey Dershanesi (reklamı hak etti ) mükemmel bir İstanbul turu düzenliyor.. Sınırsız mavi.. Sınırsız yeşil.. Sınırsız İstanbul.. Sabah İzzet Kaptan ile Mudanya’dan başlayacak tur, Adalar ve Boğaz gezintisi ile devam edecek..
Sınava 25 gün kala iyi olmadı bu gezi, ne dersin? Oldu oldu, çok iyi oldu..
Neyse kısa kesiyorum, İstanbul için hazırlanmam lazım.. (= Bu ne güzel bir duygu ya.. İstanbul için hazırlanıyorum..

“Salkım salkım tan yelleri estiğinde
Mavi patiskaları yırtan gemilerinle
Uzaktan seni düşünür düşünürüm
İstanbul

Bin bir direkli haliç’inde akşamlar
Adalarında bahar Süleymaniye’nde güneş
Ey sen ne güzelsin ey kavgamızın şehri
İstanbul“

Hatırlıyorum da “Oo hoo.. Daha 236 gün var.. ” espirileri yapıyordum.. Şimdi 27 gün kaldı.. Yaklaşıyor başımın belası.. Yumurta yaklaştıkça ben de zorlamaya başlıyorum tabii..  Hala her gün saatlerce bilgisayar başından kalkamasam da eskisi kadar değil son 1 haftadır..

Baktım bu mat 2 konu tekrarı ile falan olcak gibi değil.. Bir ton ıvırı zıvırı var.. Ben de deneme çözmeye başladım Mat 2 konularım olmadan.. Hemen hemen gğnde 1 deneme çözdüm son bir haftada.. Bir de Mat 2 deneme kitapçığı aldım, 30×30 Pi Analitik.. Burdan da günde 1-2 mat 2 denemesi çözdüm.. Çözemediğim soruları çözdürdüm.. Ve sonuç harika..

2 hafta önce mat 2 netim 8′i zor geçiyordu, 10 net başarıydı.. Bugünkü denemede kendi rekorumu kırdım.. Öss çıkmış soruların karması ile oluşturulmuş bir denemede tam 24 net yaptım Mat 2′den.. Yani 2 hafta öncesine göre tam 3 katına çıktı netim Tabii ki tek denemeyi ölçü almak saçma olur, bu denemede 24 yaptım diye her denemede 24 yapacağım diye bir şey yok.. Ama genel olarak  olarak da son günlerdeki denemelerimin ortalaması 16 – 17 civarı bir şey.. Neresinden baksanız %100′lük bir artış var Mat2 netimde..

Durum böyle olunca da gazı başka oluyor.. Daha bir kaç hafta önce “Bir hayale uzanır da değmez olur ellerin.. “, “Ayrılığın ilk çizgisi o umutlu başlangıçlar..” diye şarkılar söyleyip kendimi yiyor, bitiriyor, çürütüyordum.. “İstanbul şehri malım olsa, ölümden öteye köy yok ya..” diye avutuyordum.. Hayallerime uzanıyordum fakat dokunamıyordum..

Hatta daha bir kaç gün evvel yazmıştım “İstanbul Bugün Yorgun” diye.. İstanbul bugün hiç olmadığı kadar dinç.. Hiç olmadığı kadar aydınlık ve hiç olmadığı kadar gerçek..

Eskiden yapabileceğimi biliyordum.. Artık yaptığımı biliyorum.. Yapacağımı biliyorum.. Gözlerimi kapattım, sadece İstanbul’u dinliyorum.. 

Geliyorum sana İstanbul..
Bekle zafer şarkılarıyla geçişimi..
Haykırıyorum her fırsatta..
Boşuna çekilmedi bunca acılar..
Sen bize layıksın biz de sana İstanbul..
Bekle Bizi İstanbul!..

“İstanbul bugün yorgun, üzgün ve yaşlanmış
Biraz kilo almış
Ağlamış yine, rimelleri akıyor”

Üzülme İstanbul.. Üzülme..  Sil gözyaşlarını.. Umutsuzluk yok bizim hayallerimizde.. Bekle İstanbul.. Bekle.. Beraber aydınlatacağız bu boğazı, kara bulutları dağıtacağız.. Dayan İstanbul.. Çok az kaldı.. Dayan.. Sık dişini.. Şafak 200′lerle başladık.. 30′lara geldik.. Bırakmak olur mu burdan sonra beni?

Sesleri duyuyor musun İstanbul?
Çok az kaldı..

X + Y eşit değildir Hayat

Tam boy için fotoğrafa tıklayın..