Ateş Böceği..

bir ateş böceği gördüm,
peşinden koştum.. koştum..
önüme kimler geldi..nelerle savaştım..
kimleri geride bıraktım..
ama
ateş böceği başkasının ellerindeydi..
o bana gelmiyor ben onu yakalayamıyordum..
dokunuyordum ona,
hissediyordum onu ama değildi benim..
hiç kimse anlayamadı
bana acı veren ateş böceği için
verdiğim savaşın nedenini..
garip ya ben de anlamadım..
öyle bir yere gelmişti ki
sevgi değildi artık bu..
aşk değildi..
ışık görmüştüm onda
karanlık dünyamı aydınlatacak..
ufacık yeşil bir ışık..
bir umut, bir hayal, bir hayat..
bir gelecek demiştim ufak, parlak, yeşil bir ışığa..
çok soğuk yollardan geçtim,
ateşinde ısınırım dedim..
kalbim tuz buz oldu,
kavuşabilmek için birleştirdim..
o ise karanlık bir UÇuruMa sürükledi beni.
ben herkesi geride bıraktım,
o hiç kimsesiz bıraktı beni.
ben sadece gerçeği öğrenip onu özgür bırakmak isterken
bırakma dedi beni.
sönmek üzereydi ateşi..
bir alev topu oldum yakabilmek için tekrar ateşini
ısıtması için soğuk yollardan sonra içimizi.
ben her saniye biraz daha sönerken
ateşini yanık tutabilmek için
o içinde enerji biriktiriyordu
çirkin bir böceğe tekrar gidebilmek için..

m.öztürk