Ünzile’ler, Güldünya’lar çoğalmasın.. Kadınlar gününüz kutlu olsun..

“Analardır adam eden adamı
Aydınlıklardır önümüzde gider.
Sizi de bir ana doğurmadı mı?
Analara kıymayın efendiler.”

Böyle demiş Nazım Hikmet.. Şiirle giriş yapalım dedim yazıya.. Çok etkiliyor bu mısralar beni.. Sahi, yoksa seni bir ana doğurmadı mı?

Nasıl olur da “No Woman, No Cry” gibi “Hayır, kadınım ağlama.” anlamına gelen sözleri “Kadın yok, ağlamak yok.” şeklinde yorumlayarak kadınlara yazılmış en güzel şarkılardan bir tanesini nasıl basit düşüncelerine alet edersin. Ama üzülme, suçun hepsi senin değil.. Milyonların hayran olduğu bir pop star sırtında “No Woman, No Cry” yazılı bir gömlek giyip bu mesajı verir, medya da bunu haftalarca yanlış şekilde sana gösterirse sen nereden bileceksin ki bunu?

Yaşar Kurt’tan bir şeyler geldi şimdi de aklıma. Şöyle diyor Korku isimli şarkısında:

Kapat televizyonu anne.
Seni de kandırıyorlar.

Kanmayın.. Renklere aldanmayın.. Kadınsız olur mu hiç? Neyse konuyu çok dağıtmak istemiyorum.. Kendinizi onların yerine koyun. Şu videodaki gibi:

Kadınlar için yazılmış ve beni en çok etkileyen şarkılardan bir tanesi de Ünzile. Sözleri yurdumuzda bir çok kadının maalesef ortak kaderi.
Sezan Aksu’dan geliyor şarkımız:

Sözleri de şöyle:

“Ünzile insan dölü
on kardeş beşi ölü
büyüdükçe unufak
ve gelir de görücü
inci gibi dişi
görücü bilir işi
söğüdüm ağlar gider
olur hatun kişi

varmadan sekizine
ergin oldu ünzile
hem çocuk hem de kadın
onikisinde ana
bir gül gibi al ve narin
bir su gibi saydam ve sakin
susar kadın ünzile

yağmuru kim döküyor
ünzile kaç koyun ediyor
dayaktan uslanalı
hiçbir şey sormuyor

korkar durur gitmez
köyün en son çitine
inanır o sınırda
dünyanın bittiğine

Ünzile insan dölü
bilinmezlere gebe
sırların mihnetini
yükleyip de beline

varmadan sekizine
ergin oldu ünzile
hem kadın hem de çocuk
onikisinde ana
bir gül gibi al ve narin
bir su gibi saydam ve sakin
susar kadın ünzile.”

Siz Ünzile gibi susmayın. Ünzile’nin susmama hakkı yoktu. Ama siz bu yazıyı okuduğunuza göre internete girecek kadar özgürsünüz. O zaman susmayın!
Aklıma komik bir anım geldi. Lise 1′deyken ben, yine kadınlar günü gelmişti ve ben okul panosuna asılması için kadınlar günü hakkında bir yazı yazmıştım. Ergenlikten olsa gerek, çok daha sivri uçlu bir yazıydı o. Bir kadın öğretmen tarafından sansürlendi yazım. Belli bölümler belli kişilerin hoşuna gitmezmiş.
Ben kadınlar için özgürlükten bahsediyorum, 15 yaşındayım. Kadın kendi özgürlüğünü kısıtlıyor 45 yaşında. Ünzile olmamak elindeyken oluyor.. Siz Ünzile olmayın ve Ünzilelerin, Güldünya’ların çoğalmasına izin vermeyin.

Yazıyı yazmaya başlamadan önce kadınlar hakkında yazılar şarkıları falan araştırıyordum. Bob Marley’in No Woman, No Cry’ına eş değer, benzer sözlere sahip bir şarkı keşfettim. Ama sonuna kadar güzel ülkemizin kültürüne bezenmiş bir şekilde tabii ki. Yoksa şarkı çalıntı falan demek gibi bir anlam çıkartılmasın. Şarkı şu:

Ne ağlarsın benim zülfü siyahım
Bu da gelir bu da geçer ağlama
Göklere erişti feryadım ahım
Bu da gelir bu da geçer ağlama.

Hayır.. Ağlamayın kadınlar. Hayır.. Susmayın kadınlar. Sizsiniz bizi de adam eden. İstanbul’u benzettiğimiz sizsiniz. Dolunayı benzettiğimiz sizsiniz. Çiçekleri benzettiğimiz sizsiniz. Cinsiyeti olmadığı bilinen melekleri bile kadına benzetiriz. Bütün güzellikleri benzettiğimiz sizsiniz. Hatta güzel sıfatı da erkeğe değil kadına yakıştırılmış; çünkü güzel sizsiniz.

Kuzeyde, Güneyde, Doğuda, Batıda, Irak’ta, Filistin’de, Afganistan’da, her yerde.. 8 Mart Dünya Kadınlar Gününüz mutluluklara vesile olsun..