Posts made in Ağustos, 2008
“Eşşek”
Hemen hemen ortak hayallerimin olduğu, sürrealist arkadaşım Seryat‘tan benim için yazdığı şiir.. 
Eşşeğin osuruklu kulakları,
Geğirdiği zaman ayakları,
Belki anırır bağırsakları.
Ama sen kal hep.
Kusmadan.
Kusmadan kal ki,
Uzun uzun muhabbet edelim.
Bilirsin, severim İstanbul’u,
Senin gibi.
Ama en çok anırtacak olan da o,
Gebertecek belki de,
Belki de ağzımıza sıçacak.
Ama başka şehir kaldıramaz bu ağırlığı.
Bursa’ya fazla gelir bu nefretimiz.
Dağılır gider güzel şehir.
Sakarya’ya sığmaz huzurumuz,
Sapanca kaynar.
Ankara desen,
Götümüzle beraber hayallerimiz de donar kışın.
E Hadi Adana’ya gidelim;
Gidelim de devrelerimizi, sabit disklerimizi mi yakalım,
Kaderimizin yüklü olduğu ?
İstanbul’dan başkası yalan bize dost.
Sen, ben, o, bu, şu ne ise,
İstanbul da o.
Geceleri yanına oturur ulan,
Sabahları kahvaltını hazırlar, akşam tanıştığın manita gibi.
Bazen moralini bozar,
Tartışırsınız, hırçın ama vazgeçilmez sevgilinmiş gibi.
Yeşil gözlüdür benim için,
Senin içinse rengi yoktur belki, saydamdır.
Uzun saçlıdır benim için.
Rapunzel yanında halt yemiştir.
Uyuyan Rapunzel derim ben bazen;
Ama ne uyuyan güzel kadar sakindir,
Ne de Rapunzel kadar sabit.
İstanbul itlerin ürüdüğü, kervanların yürüdüğü yerdir.
Ertesi gün metro için kazmaya gelirler semtini.
Marmaray derler,
Kazdıkları yerden bin yıllık gemi çıkar.
Bu Ne Lan ?
Beynim gibi.
De bana bakayım;
Hangi şehir kaldırır beynimdeki 18 yıllık gemiyi,
Hangi kent bu kadar anlayabilir beni ?
Hiç bir yerin rüzgarı alamaz hararetimi,
Boğazın aldığı kadar.
Ağzımıza sıçsa da,
Kalemimizi kırsa da,
Paramızı çalsa da,
“Kavgamızın Şehri” olduğu sürece,
“İçimizde Ölen Biri Var” olsa da,
Orada Olacağız.
Yeşil gözler Ankara’da olsa da,
“Ben Burdayım İşte Lan” diyeceğiz.
Saydam gözler gökte olsa da,
“Ben Burdayım İşte Lan,
Beyoğlu’nun Işıklarının Altındayım”
Eşşekten girmiştik konuya;
“Dünyanın En Güzel Gözü Eşşeklerdedir,
Sana Ettiğim Onca İltifat Hep Bu Nedenledir.
”
Oyun Bitti.. Görev Tamam.. Bekle Beni İstanbul..
Vay be.. Geçen yıl bu zamanlarda başlamıştık yazmaya.. Ve bugün son.. Öss güncesinin sonu.. Kapanış.. Anlatmak çok zor..
“İstanbul’a gidiyorum..”
Özetliyor mu bu cümle bütün yılı? Mutlu son mu diyoruz şimdi buna? Ya geride kalanlar..
Yazdıklarımı okuyan herkese sonsuz teşekkürler.. Gerek yazılarıma yaptıkları yorumlarıyla, gerek attıkları e-postalar ile iyi dileklerini ileten; heyecanımı, kavgamı birazcık olsun paylaşan herkese teşekkürler.. Çok teşekkürler..
Sonuç mu? .)
“2008 öss tm birincisi” olan mail adresimi herkes çok iddialı, uçuk buluyordu.. Tamam; hedefimden 42 bin küsür kişi sapma oldu ama birinci benim yine de.. Bu sınavın kazananı benim.. “Gönüllerin Şampiyonu” değil miyim yani ben? .)
Öyleyim.. Gerisi laf-ü güzaf’tır.. .)
125 yıllık Erkek Lisesi‘nden sonra beni kesse kesse 555 yıllık İstanbul Üniversitesi keserdi zaten.. .)
İstanbul Üniversitesi – İktisat..
Hayırlısı olsun diyoruz efendim..
Ne demiştik..
Her şey güzel olacak..
Bekle Beni İstanbul..
Oups.. Yarın Açıklanıyormuş.. =\
Yav ne ara geldi bu sonuçlar.. =\ Bu sabah çalan telefonla uyandım.. O da ne.. Sonuçlar yarın açıklanıyormuş.. =\
Ne yarını, 6 saat sonra..
Lavinia.. Zor..
=\
Buralardayım