Yazan: — Mayıs 2008

Şöyle diyor Cem Karaca bir şarkısında:

“bir çiviyi çakar gibi
vura vura günlere
dört nala gidiyoruz
bizi bekleyen yere

işte geldik gidiyoruz
bilinmez bir diyara”

Daha dün geldim sana Erkek Lisesi.. Karaca’nın dediği gibi bir çiviyi çakar gibi; zorla, savaşla, uğraşla 4 yılı doldurdum.. 4 Yıl’da “Ben”, “Sen” oldum Erkek Lisesi.. Karıştı kokum, üzerindeki tarihin 125 yıllık büyüleyici kokusuna..

Son günlerinin, son derslerinin, son dakikalarının, son zilinin bana neler yaşattığını, geçen her saniyenin sanki ömrümden geri saydığını biliyor musun Tarihin Bekçisi? Bendeki de soru, nerden bileceksin.. Sen hiç son zilini duymayacaksın ki.. 125 yıldır ayaktasın ve hep ayakta kalacaksın.. Ama ben?

Sana kaç gündür yalvarıyorum ben.. “Bitme Erkek Lisesi” diyorum.. Saçları kesecek, Pantalon akacaktım.. Senin için hayatımda ilk defa kurallara bile uyacaktım.. Neden bittin Erkek Lisesi?

Benden sonra gelenler bakabilecek mi sana benim gibi? Bir daha benim kadar sevecek mi birisi seni Erkek Lisesi? Kim senin soğuk taş duvarlarında ısınabilecek benden başka?

Boş kağıt vermedim mi ben sana, geçmeyeyim, kalayım diye bu sıralarda? Neden geçirdin beni Erkek Lisesi? Neden kalpsiz öğretmenlerin gibi olamadın? Neden sınıfta bırakmadın beni Erkek Lisesi..

Neden ağlattın Mavi Gözlü Dev’i bütün okulun önünde.. Neden sana karşı bu kadar çaresizim Erkek Lisesi.. Kabullenemiyorum seni bırakıp gitmeyi, beni göndermeni..

Veda cümlesi yazmak istemiyorum Tarihin Bekçisi.. Sana veda etmek istemiyorum.. Gitmiyor dilim o kelimelere ama yine sen kazanıyorsun Erkek Lisesi.. Yine çaresizce boyun eğiyorum sana..

Sana söz veriyorum Erkek Lisesi; senin gibi olacağım!.. Hiç yenilmeyeceğim Erkek Lisesi.. Büst’üm için en güzel yerini şimdiden ayırsan iyi edersin Bursa Erkek Lisesi.. Çünkü sana bile yenilmeyeceğim.. Sait Faik gibi.. Reşat Nuri gibi..

İşte geldim gidiyorum Erkek Lisesi..
Son nefesi verir gibi..
Hoşça kal Tarihin Bekçisi..