
İşte yıllardır beklediğim zaman geldi.. Her Allah’ın günü çekilmekten öyle bir bıkmıştım ki her gün “Bitse de kurtulsak” derdim..
Bugün bitti.. Son sakal tıraşımı oldum bugün.. Okulumuzun en kıdemli üyesi, üyeden öte okulumuzun bir parçası olan berberimize son kez girdim bugün.. “İbrahim Abi..” dedim, “Köpürt güzelce.. Son bu.. Yokum bir daha..” dedim..
Bir de hatıra fotoğrafı çektirdik İbrahim Abim ile..
Artık sakal tıraşı olmak zorunda değilim.. Saçlarımın uzun olmasına kızamayacaksınız Salih Hocam.. Ve özür dilerim Nadir Hocam; okul pantalonu giyemeden kopuyorum Erkek Lisesi’nden.. Sene başında olsak da alsam kendime pantolon daha ilk uyardığınızda..
Yıllardır bu kurallırın biteceği günü bekliyordum sabırsızlıkla.. Bitiyor işte.. Bitiyor.. Ama ben istemiyorum.. Bitme Erkek Lisesi..
Söz veriyorum bir daha sakallarım uzun gelmeyeceğim sana.. Saçlarım her zaman Salih Hoca’nın istediği gibi olacak, yeni pantalon bile alırım hatta.. Yeter ki bitme Erkek Lisesi..
Read More
Bitiyor işte.. 4 yıllık hayalin son günleri.. Ulan seviyorum seni be Erkek Lisesi..
Yanlış anlamayın sakın, bu okulu en sevmeyenlerden biriyim.. Nasıl anlatayım bilmem ki.. Bir çok öğretmenin bir kasap kadar duygusuz olması beni çileden çıkartıyor.. Her sabah içeri girerken karpuz seçer gibi okul kurallarına aykırı öğrencileri ayıklayan zihniyetten nefret ediyorum.. Ha adam gibi olsa bu iş yine tamam..
Birisi çekilir, diğer öğretmene gider.. Öğretmen sorar neden çekildin? Bilmiyorum hocam, çektiler valla.. Hoca süzer süzer sorun yok.. Kış aylarıdır, monttan kravat gözükmüyordur.. Atlar arkadan bir hoca, “Kravat yaz kravat..” Arkadaşım çıkartır kravatı gösterir.. Ses tekrar yükselir.. “O zaman favori yaz..” Bu ne zihniyettir ya? Çekilmek için çekilmek.. İnsan muamelesi gördüğümüz öğretmen sayısı bir elin parmakları kadar etmez!.. Ya da bir kaç aydan beri sadece pazartesi günleri çekilmem.. Saçlarım sadece pazartesi günleri uzuyor, diğer günler sorun yok.. Yoksa öğretmenin mi bir sorunu var? Düşünmez mi insan.. Düşünür..
Bu zihniyetin yetiştirdiği öğrenciler, yarın benim çocuğumun öğretmeni olacak.. Devam mı edecek bu kasaplık.. İnsan sevgisini ne zaman öğreteceksiniz okullarda? Ne zaman?
Ülkene aşıksındır, onu her şeyden çok seversin ama o anda ülkeyi yöneten hükümeti sevmezsin ya.. Öyle bir şey işte bu da.. Erkek Lisesi’ni çok seviyorum.. Ama Erkek Lisesi olarak bu öğretmenlik anlayışından utanıyorum.. Utanıyorum!..
Hepsine rağmen üzülüyorum Erkek Lisesi’nden ayrıldığıma.. 4 yıldan beri gördüğüm kim bilir kaç arkadaşımı bir daha görmeyeceğim.. 4 yıldan beri her gün yürüdüğüm yollardan belki de yılda 4 defa bile geçmeyeceğim..
Öyle işte.. Bugün hayatımın son felsefe sınavını oldum.. 20. sorudan bir ok çıkartıp şöyle bir not düştüm:
“Son Felsefe sınavımın son sorusu.. Hoşça kal Bursa Erkek Lisesi.. Teşekkürler Öğretmenim.. “
Bitiyor işte rüya.. Bitiyor..
Hoşça Kal Bursa Erkek Lisesi..
Read Moreİşte oldu..
Daha önce okul dergisinde yazılarım falan yayınlanmıştı da bu farklı.. İlk olan bu.. Şiirim Mevsimlik Gençlik Edebiyat Dergisi “Adı Yok”ta yayınlandı ve çektiğim fotoğraf şiirime arka fon oldu..

Dergide yayınlanan şiirim daha önce burada da paylaştığım Anılar isimli şiirim.. Derginin satıldığı kitap evlerine buradan ulaşabilirsiniz.. 1 Ytl bir şey zaten.. Kesinlikle okumalısınız.. Okuyun, Okutun.. Alın, Aldırın..
Read More
Buralardayım